Το κτίριο του Μουσείου Παιδικής Ηλικίας “Ο Σταθμός” είναι επί του παρόντος κλειστό, λόγω εργασιών συντήρησης.


Τον Οκτώβριο του 1989, το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα εγκαινιάζει στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό Ναυπλίου, έναν πρότυπο χώρο αφιερωμένο στο παιδί. Ο χώρος αυτός, που περιλαμβάνει το κτίριο της παλιάς αποθήκης του σταθμού και την πλατφόρμα της, παραχωρήθηκε από τον Δήμο Ναυπλιέων στο Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, το οποίο τον μετέτρεψε με πολλή φροντίδα σ’ έναν παιδότοπο με πολλαπλές λειτουργίες, τον «Σταθμό». Η αποθήκη, ένα απλό ορθογώνιο οικοδόμημα, βάφτηκε εξωτερικά με χρώματα ώχρας και γαλάζιου. Οι παλιές συρόμενες πόρτες διαμορφώθηκαν έξυπνα σε προθήκες, που ο επισκέπτης μπορεί να τις δει όχι μόνον όταν βρίσκεται μέσα στο κτίριο, αλλά και όταν το βλέπει απέξω. Ο «Σταθμός» λειτουργεί ως χώρος προβολής των συλλογών του ΠΛΙ που αφορούν το παιδί και ως χώρος λειτουργίας των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, που απευθύνονται στα παιδιά του Ναυπλίου. Οι συλλογές του ΠΛΙ περιλαμβάνουν παιδικά παιχνίδια και αντικείμενα που αφορούν το παιδί και των δυο φύλων (π.χ., παιδικές ενδυμασίες, αντικείμενα σχετικά με τη διατροφή και την υγιεινή του παιδιού, σχολικά είδη), την εθιμική πλαισίωση των σταθμών στη ζωή των παιδιών (π.χ., γέννηση, βάφτιση), καθώς και τη συμμετοχή του παιδιού στην ευρύτερη ζωή των αγροτικών κυρίως κοινοτήτων, αλλά και αντικείμενα μορφών λαϊκού θεάτρου, που σήμερα είναι ταυτισμένες με το παιδί ενώ παλιότερα αποτελούσαν τμήμα της διασκέδασης και των μεγάλων (κουκλοθέατρο, Καραγκιόζης). Οι συλλογές παιχνιδιών του ΠΛΙ περιέχουν κατά κύριο λόγο παιδικά παιχνίδια του 20ού αιώνα, τόσο «παραδοσιακά» (αυτοσχέδιες κατασκευές παιδιών ή ενηλίκων για τα παιδιά, βιοτεχνικές κατασκευές, π.χ., πανηγυριώτικα) όσο και σύγχρονα βιομηχανικά ελληνικά ή εισαγόμενα παιχνίδια από διάφορα υλικά, συμπεριλαμβανόμενου και του κυρίαρχου στις μέρες μας πλαστικού.  Έμφαση δεν δίνεται μόνο στα συλλεκτικά κομμάτια, που συνήθως έχουν μεγάλη αισθητική αξία, όμως στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι άπαιχτα, γεγονός στο οποίο οφείλουν κατά κύριο λόγο τη διάσωσή τους, αλλά και στα ταπεινά παιχνίδια που έχουν παιχτεί από τα παιδιά ή αποτελούν μαρτυρίες της μνήμης των σημερινών ενηλίκων για τα παιχνίδια των παιδικών τους χρόνων (όπως είναι η περίπτωση νεότερων κατασκευών πάνινων κουκλών, πατινιών και άλλων παραδοσιακών αθυρμάτων). Αρκετά από τα παιχνίδια προέρχονται από δωρεές ιδιωτών, οι οποίες προσφέρουν, σε αντίθεση με τα παιχνίδια που αγοράζονται μέσω παλαιοπωλών, το πλεονέκτημα της συλλογής στοιχείων για τα κοινωνικά συμφραζόμενα και την ιστορία του αντικειμένου και κυρίως της καταγραφής των τρόπων που παίχτηκε και μεταποιήθηκε από τους μικρούς του ιδιοκτήτες. Η ένταξη των παιχνιδιών στο κοινωνικό τους πλαίσιο επιτυγχάνεται πληρέστερα στις ομάδες παιχνιδιών που έχουν συγκεντρωθεί μετά από επιτόπια έρευνα. Στον «Σταθμό» εκτίθεται ένα μικρό τμήμα (περίπου το 10%) από τις συλλογές του ΠΛΙ που αφορούν το παιδί.